چکیده
افزایش شمار شورشxadها و اغتشاشات داخلی بهxad ویژه در چند دهه گذشته، به عنوان یکی از دغدغهxad های اصلی جامعه بینxad المللی، سبب شده است که دولتها با توجه به اینکه امنیت و حاکمیتشان را در خطر میxad بینند، به بهانه و با استناد به منافع ملی حیاتی خود برای مقابله با این وضعیتxadها به گونهxad های مختلف، حقوق بنیادین این انسانxadها را نقض و در عین حال اقدامات خود را قانونی جلوه داده و مدعی رعایت حقوق بینxad الملل میxad شوند. امروزه در پرتو نظم حقوقی بینxad المللی جدید، جامعه بین xadالمللی نسبت به نظام حقوقی حاکم بر این وضعیتxadها بی xadتفاوت نیست. اسناد و نهادهای بینxad المللی حاکم بر رفتار دولتها این اعمال ناقض حقوق را منع و نقض شایانی در توسعه و تدوین حداقلxadهای بنیادین قابل اعمال در این وضعیتxadها دانسته و اعلام نموده xadاند که شورشxadها و ناآرامیهای داخلی، دیگر در انحصار حاکمیت ملی دولتها قلمداد نمی xadشوند و برای جلوگیری از خشونتxadهای داخلی باید اقدامات شایستهxad ای در سطح ملی و بینxad المللی صورت گیرد. بنابراین، رویکرد جدید جامعه بین xadالمللی نشان از تسری حداقل معیارهای حقوق بنیادین بشردوستانه بدون در نظر گرفتن زمان و مکان و در هر شرایطی در چنین وضعیتxadهای اضطراری است. در این مقاله سعی شده است تا قواعد بینxad المللی حاکم بر رفتار دولتها در این زمینه مورد بررسی قرار گیرد.
نویسنده:
حیدر پیری: دانشجوی دکتری حقوق بینالملل و مدرس دانشگاه
مجله حقوقی دادگستری - دوره 79، شماره 92، زمستان 1394.
برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.
http://fna.ir/D5D85Q
دیدگاه ایرانی...
ما را در سایت دیدگاه ایرانی دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان
بازدید: 106
تاريخ: جمعه
3 ارديبهشت
1395 ساعت: 8:11