گذار از انسان اخلاقی به انسان الهی

چکیده

هدف: دستیابی به رهیافتی نو برای ایجاد سازمان کرامتمدار با مقایسۀ مبانی انسانشناسی و کرامت انسانی مکاتب فلسفی کانت(انسان اخلاقی) و علامه طباطبایی(انسان الهی). روش: بازاندیشی و مقایسۀ مبانی انسانشناسانۀ دو مکتب فلسفی با رویکردی تحلیلی- منطقی و راهبرد کلان کیفی از نوع استفهامی به روش گونهشناسی. یافتهها: محوریت انسان الهی، عبودیت و بندگی خداست و کرامتش امری الهی با انواع ذاتی و اکتسابی و با مراتبی از تقواست؛ در حالی که انسان اخلاقی، خود غایت و هدف اصلی است و کرامتش امری ذاتی، بشری و مبتنی بر تعقل و استقلال و قانونگذاری است. نتیجهگیری: جامعۀ بشری امروز در حسرت ایجاد سازمانی در شأن انسان، روزگار میگذراند و تلاش میکند تا سازمانی مبتنی بر کرامت انسان بنا کند. بر اساس مقایسۀ انجام شده، گذار از انسان اخلاقی به انسان الهی میتواند رهیافتی نو برای سازمان کرامتمدار ایجاد کند.

نویسندگان:

حسین افخمی روحانی: دانشجوی دکترای مدیریت منابع انسانی دانشگاه فردوسی مشهد

علی شیرازی: دانشیار دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه فردوسی مشهد

سعید مرتضوی: استاد دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه فردوسی مشهد

جهانگیر مسعودی: دانشیار دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد

میثم لطیفی: دانشیار دانشکده معارف اسلامی و مدیریت دانشگاه امام صادق(ع).

فصلنامه مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی - دوره 19، شماره 65، زمستان 1394.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.