مقایسه ی رتبه بندی عوامل مؤثر در مدیریت خطر زنجیره ی تأمین

چکیده

با توجه به تغییرات سریع و گسترده ی زنجیره ی تأمین، سازمان ها برای بقا در چرخه ی رقابت و به منظور اجرای مدیریت اثربخش زنجیره ی تأمین باید فرآیند شناسایی و ارزیابی دقیق خطر را انجام دهند. در مواقعی که به علت کمبود نیروی متخصص و یا محدودیت زمانی اطلاعات اندکی در دست است، برخی از مدل های موجود رتبه بندی دقیقی از خطرهای زنجیره ی تأمین ارائه نمی دهند. برای رفع این مشکل، در این مقاله، از روش نمونه گیری مجدد جکنایف استفاده شده است. علاوه بر این، تعیین مقدار دقیق خطر در واقعیت امری مشکل است؛ بدین منظور، در این تحقیق، از حالت فازی و روش تحلیل بازه ای برای برآورد خطر ها به شکل بازه با توجه به مفهوم فاصله ی اطمینان و آرای متخصصان استفاده شده است؛ از این رو، این مقاله با استفاده از روش الکتر I فازی و همچنین روش نمونه گیری مجدد جک نایف و تجزیه وتحلیل بازه ای به ارزیابی و رتبه بندی عوامل مؤثر در مدیریت خطر زنجیره ی تأمین پرداخته شده است. نتایج محاسبات نشان می دهد که روش نمونه گیری مجدد جک نایف همراه با تحلیل بازه ای رتبه بندی دقیق تری در مقایسه با روش الکتر I فازی ارائه می دهد و عامل محیط بیرونی دارای بیشترین اهمیت و عامل پشتیبانی دارای کمترین اهمیت است. همچنین، در بین خطرهای مرتبط با عامل محیط بیرونی، مسائل سیاسی بیشترین اهمیت و مسائل اجتماعی کمترین اهمیت را دارند.

نویسندگان:

محمدرضا عدالت سروستانی: کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

محمدرضا شهرکی: استادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

دو فصلنامه مدیریت بحران - دوره 4، شماره 2، زمستان 1394.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.