مکانیابی و مسیریابی تسهیلات اورژانسی با فرض احتمال خرابی مسیرهای ارتباطی در زمان بحران

چکیده

برنامهریزی برای پیشگیری از وقوع حوادث از یک سو و تصمیمگیریهای درست برای کاهش آثار ناشی از وقوع بحران از سوی دیگر اهداف کلیدی مدیریت بحراناند. در این تحقیق، مسئلهی مکانیابی و مسیریابی تسهیلات اضطراری با در نظر گرفتن احتمال خرابی مسیرهای ارتباطی و ازدحام تسهیلات اورژانسی در زمان وقوع بحران بررسی میگردد؛ بدین منظور، یک مدل برنامهریزی ریاضی دوهدفه برای انتخاب مکان استقرار تسهیلات، تخصیص تسهیلات به مصدومان و تعیین مسیرهای ارتباطی ارائه میشود. در مدل ریاضی ارائهشده، فرد مصدوم در صورتی میتواند خدمات اورژانسی را دریافت کند که حداقل یک سرور آزاد در تسهیل متناظر، مستقر و مسیر ارتباطی از تسهیل تا مکان وی تخریب نشده باشد. توابع هدف مدل ارائهشده شامل کمینه کردن مجموع میزان مصدومان پوششنیافته و کمینه کردن میانگین زمانهای سفر در واحد زمان است. برای حل مسئلهی مورد بررسی، دو الگوریتم حل شامل الگوریتم دقیق محدودیت اپسیلون و الگوریتم فراابتکاری ژنتیک چندهدفه ارائه میگردد. صحت مدل ریاضی و کارایی الگوریتمهای ارائهشده از طریق ارائهی مثالی عددی ارزیابی میشود.

نویسندگان:

جمال ارکات: دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه کردستان

شکوفه زمانی: دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشگاه کردستان

پرک قدس: دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه کردستان

دو فصلنامه مدیریت بحران - دوره 4، شماره 2، زمستان 1394.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.