“ارباب بیشعوری” پای درس کیسینجر

آرون جیمز استاد فلسفه دانشگاه کالیفرنیا و از فارغالتحصیلان دکترای فلسفه در هاروارد اخیرا کتابی را با عنوان«بیشعورها: نظریهای درباره دونالد ترامپ» روانه بازار کرده که با استقبال خوبی نیز مواجه شده است. جیمز پیش از این هم در حوزه «بیشعوریشناسی» آثاری خواندنی منتشر کرده بود. اینکه ترامپ بیشعور است مورد اجماع گسترده است، اما اینکه چرا و از چه گونه بیشعورها است موضوع این کتاب شیرین و غنی است که با زبانی شبهشوخی به محتوایی جدی میپردازد. دونالد ترامپ که یک: از هر فرصتی حُسنِ سوء استفاده را میکند، دو: همیشه خود را محق میداند و سه: نسبت به انتقاد آسیبناپذیر است، از نظر نویسنده نمونه آرمانی یکی از انواع بیشعورهاست. اینکه چرا بیشعورها در سیاست آمریکا به این مرتبه رسیدهاند هم پرسش مهم دیگری است که کتاب میکوشد به آن پاسخ دهد.اما این تنها تحول رقابتهای انتخاباتی آمریکا نیست، با قطعی شدن نامزدی ترامپ به عنوان کاندیدای اصلی حزب جمهوری خواه در انتخابات 2016 پیرمرد جنجالی آمریکا تلاش میکند تا در عرصه دیپلماسی نیز وارد شده و با صحبتهای جنجالی و غیر متعارف در این حوزه باز هم خود را در صدر اخبار رسانههای جهان حفظ کند. او به تازگی ادعا کرده که آماده است تا با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی برای مذاکره در مورد برنامه هستهای آن کشور دیدار کند. ترامپ میگوید «با او صحبت خواهم کرد، مشکلی برای گفتوگو با او نخواهم داشت.» سخنانی که خیلی زود به تیتر یک رسانههای بینالمللی تبدیل شد. اما عرصه سیاست بینالملل مانند سیاست داخلی نیست. پوپولیسم در روابط بینالملل محکوم به شکست است و نمیتواند همچون عرصه داخلی هوادار جمع کند. شاید از همین رو است که جمهوری خواهان تلاش میکنند تا برای ترامپ دورههای فشرده سیاست خارجی بگذارند.
ترامپ و سنت حزبی دیدار با کیسینجر
جمهوری خواهان تصمیم گرفتهاند ترامپ را پای درس کیسینجر بنشانند تا هزینههای سیاست خارجی این کاندیدای پرحاشیه را کمتر کنند. با این حال اگرچه این دو نفر جمهوریخواه هستند اما دارای دو رویکرد متفاوت هستند. به گزارش واشنگتنپست، دونالد ترامپ با کیسینجر، وزیر خارجه اسبق آمریکا دیدار کرده است. این گزارش به نقل از سه نفر از چهرههایی که به ترامپ نزدیک هستند، مینویسد از آنجا که شانس ترامپ برای کسب عنوان نامزدی نهایی جمهوریخواهان هر روز بیش از گذشته میشود وی قصد دارد تا هم برداشت خود نسبت به سیاست خارجی را بهبود بخشد و هم با جذب چهرههای برجسته آمریکایی به اردوگاه خود وزن خویش در برابر رقیب را بیشتر کند. کیسینجر همواره یکی از سیاستمداران کهنه کار، قدیمی و برجسته در اردوگاه جمهوریخواهان محسوب میشود که در امور جهانی به ویژه روابط آمریکا با چین صاحبنظر است. بر همین اساس، بسیاری از چهرههایی که میکوشند عنوان نامزدی نهایی جمهوریخواهان را کسب کنند تلاش میکنند تا نه تنها دیداری با این چهره برجسته آمریکایی داشته باشند بلکه به نوعی وی را حامی خود جلوه دهند. واشنگتنپست مینویسد دیدار با کیسینجر در حال تبدیل شدن به یک «آیین» یا «سنت» حزبی برای بسیاری از جمهوریخواهان است بهویژه آن دسته که بلیت نامزدی ریاست جمهوری را از آن خود کردهاند. سارا پیلین هم در سال 2008 زمانی که به نامزد جمهوریخواهان برای معاونت رئیسجمهور تبدیل شد به دیدار کیسینجر رفت و تلاش داشت تا هم مشورت بگیرد و هم بر اعتبار و وزن سیاسی خود بیفزاید. دیدار چهره به چهره میان ترامپ- کیسینجر پس از هفتهها تماس تلفنی میان آن دو است. کیسینجر مشاور عالی و وزیر خارجه نیکسون و جرالد فورد (روسای جمهوری اسبق آمریکا) بوده است. چهرههای نزدیک به ترامپ به شرط ناشناخته ماندن به واشنگتن پست میگویند: رایزنی وی با کیسینجر لااقل دارای دو هدف است: از یک سو به دنبال رابطه با پیشکسوتان و بزرگان جمهوریخواه است و از سوی دیگر، به سوی رویکردی واقع گرایانه تر از تحولات بینالملل گرایش دارد؛ امری که همواره ستون اصلی فعالیتهای کیسینجر بوده است.
گردش به سمت رئالیسم
اگرچه ترامپ خود را «رئالیست» یا «واقعگرا» نمیشمارد اما در حال نزدیک شدن به این رویکرد در سیاست خارجی است. اظهارات، سخنان و مواضع ترامپ در سیاست خارجی همواره انتقاداتی را به دنبال داشته است بهگونهای که در دورهای شایع شده بود که محتمل است برخی «بازهای» جمهوریخواه برای کنار زدن ترامپ یا لااقل تضعیف جایگاه او روی هیلاری کلینتون سرمایهگذاری کرده و در نهایت اجماع جمهوریخواهان را روی هیلاری قرار دهند. ترامپ ماه گذشته در سخنرانی خود در هتل «می فلاور» در واشنگتن گفت: «آمریکا اولین مسئله مهم در دولت من خواهد بود.» وی در ادامه جهانیسازی را «سخنی خطا» نامید. ترامپ هفته گذشته هم هنگام دیدار از واشنگتن و ملاقات با رهبران حزبی به دیدار «جیمز بیکر» شصت و یکمین وزیر خارجه آمریکا رفت.دراین میان،مارک تیسن، تحلیلگر موسسه امریکن اینترپرایز مینویسد ترامپ در یکی از سخنرانیهای خود میگوید: «دکترین ترامپ وجود نخواهد داشت زیرا در زندگی باید انعطافپذیر باشید. باید انعطاف داشت. باید تغییر کرد. ممکن است امروز یک چیزی بگویید و سال بعد آن را تغییر دهید زیرا شرایط متفاوت است. شاید در سیاست خارجی آمریکا دکترین مونروئه، ریگان، بوش را داشته باشیم اما آنچه تحت عنوان ترامپ نامیده میشود «دکترین بازندگان است.» او مینویسد در راست میانه فلسفههایی مانند رئالیسم، بینالمللگرایی محافظهکارانه و انزواگرایی وجود دارد که میتوان از میان آنها دست به انتخاب زد. ترامپ به کدام یک تعلق دارد؟ بسته به روزی که ترامپ صحبت میکند همه آنها و هیچ کدام از آنها.

فادرانی

پایگاه رصد

انتهای متن/

http://fna.ir/4IP116

دیدگاه ایرانی...