روایت های متناقض از انتخابات دیروز بهارستان

سوژه اصلی و تیتر یک اغلب روزنامه ها و رسانه های کشور به انتخابات هیئت رییسه موقت دهمین دوره مجلس شورای اسلامی مربوط می شد. جایی که علی لاریجانی با ۱۷۳ رای در مقابل ۱۰۳ رای «محمدرضا عارف» بر کرسی ریاست تکیه زد تا یکی از بحث های داغ چند روز اخیر در حوزه سیاست یعنی کیستی کرسی ریاست مجلس به فرجام برسد. با مشخص شدن نتیجه انتخابات هفتم اسفند، لاریجانی با سابقه دو دوره ریاست مجلس و عارف به عنوان منتخب اول مردم تهران و چهره شاخص لیست امید به عنوان دو نامزد اصلی این دو کرسی معرفی شدند. از همان زمان هم بازار اظهارنظر و تحلیل و پیش بینی در این خصوص داغ شد.

رقابت در بهارستان تمام شد، در رسانه ها نه!

در میان اصلاح طلبان، بحث اصلی بر سر لزوم نامزدی یا عدم نامزدی عارف بود. در این میان برخی چهره های این جناح همچون صادق زیباکلام از منتقدان جدی ریاست عارف بر مجلس دهم بودند و در یادداشت ها و گفتگوهای مختلف، هزینه های بالای این وضعیت و کم فایده بودن آن را گوشزد می کردند. از سوی دیگر مدافعان نامزدی عارف بر این عقیده بودند که در صورتی که عارف خود را از صحنه کنار بکشد بخش عمده ای از حامیان و رای دهندگان به او که با انگیزه تغییرات ملموس پای صندوق رای رفته اند سرخورده و ناامید خواهند شد. از سوی دیگر رسانه های اصلاح طلب نیز در طول یک ماه گذشته همواره از احتمال بالای پیروزی عارف می گفتندو این مسئله را که بخشی از اصولگرایان معتدل و طرفداران دولت نیز آراء خود را به نفع سرلیست امید به صندوق خواهندریخت امری محتمل معرفی می کردند. اتفاقی که دیروز رخ نداد و عارف با اختلاف نسبتاً قابل توجهی قافیه را به لاریجانی باخت. بدین ترتیب لاریجانی برای سومین بار متوالی بر بالاترین صندلی بهارستان تکیه خواهد زد. این سمت اگر چه روی کاغذ موقت است اما با توجه به عدم تمایل عارف به کاندیدا شدن در انتخابات هیئت رییسه دائم و بی رقیب بودن لاریجانی می توان به راحتی از هم اکنون او را رییس مجلس دهم دانست.

اما اتفاقات دیروز مجلس، امروز انعکاس گسترده ای در روزنامه های کشور داشت. کیهان در گزارشی با عنوان «دستاورد «امید» در بهارستان /تقریبا هیچ!» معتقد است«جریان مدعی اصلاحات» و حامیان دولت پس از انتخابات هفتم اسفند در رسانههای متبوعشان با تیترهای ریز و درشت خود تحت عناوینی چون «تغییر اصلاح طلبانه پارلمان»، «پیروزی امید»، «تکمیل حماسه بهاری با امید»، «امید مردم در بهارستان»،«تکرار پیروزی» و… اینگونه وانمود کردند که پیروزی عظیمی رخ داده است و اصلاح طلبان اکثریت مجلس را در اختیار گرفتند.

کیهان در ادامه افزود:«به اعتقاد کارشناسان، یکی از دلایل اصلی این بلوف انتخاباتی- که مسبوق به سابقه نیز میباشد- سرپوش گذاشتن بر ناکامیهای اقتصادی دولت تدبیر و امید است. در حقیقت آنان که پیش از انتخابات با حاشیهسازی قصد فرار از ناکامیهای اقتصادی و فراموشی وعدهها را داشتند، امروز با ادعای پیروزی درصدد انحراف افکار عمومی از مسائل اصلی و واقعی کشور هستند. پیروزی علی لاریجانی بر محمدرضا عارف در مجلس شورای اسلامی متعاقب تکیه زدن آیتالله جنتی بر صندلی ریاست مجلس خبرگان رهبری، درس بزرگی بود به این معنا که سیاست ابعاد مختلفی دارد که با غوغاسالاری رسانهای و دروغپردازی بهتنهایی نمیتوان قواعد بازی را به سود خود رقم زد».

روزنامه جوان نیز در گزارشی با تیتر «پلیس نامحسوس اصلاح طلبان بالای سر اعضای فراکسیون امید! » نوشته: «قسم میخورم که سالها بود چیزی به این کممایگی نشنیده بودم. حتی اگر سالهای بسیار دیگر نیز حوصله کنیم بعید است که بتوان از این بیمایهتر سخنی شنید. یک بار دیگر پرسش آفتاب یزد و پاسخ عضو فراکسیون امید را مرور میکنیم تا ببینیم آیا این یک رؤیاست یا واقعیتی است که از زبان نماینده اصلاحطلب چاپ شده است.

آفتاب یزد: جناب صادقی شنیده شده که در روز رأیگیری برای انتخاب رئیس مجلس قرار است تدابیر خاصی اتخاذ شود تا مشخص گردد کدامیک از اعضای فراکسیون به عارف رأی نمیدهند. چنین موضوعی صحت دارد؟

محمود صادقی: من شنیدهام که افرادی به صورت نامحسوس(!) قرار است در کنار اعضای فراکسیون امید قرار بگیرند و ببینند این افراد به چه کسی رأی میدهند.البته واضح است که نه روزنامه اصلاحطلب چنین چیزی را شنیده است و نه محمود صادقی و این فقط یک «تدبیر» دوسویه بوده است تا با طرح چنین مطلبی اعضای فراکسیون امید را از لولوی نامحسوسی که کنار آنها قرار میگیرد، بترسانند.»

اصلاح طلبان چه گفتند؟

از آن سو روزنامه های اصلاح طلب در تلاش اند تا انتخاب لاریجانی را حرکتی در مسیر اهداف لیست امید معرفی کنند. از جمله رو زنامه اعتماد در یکی از تیترهای صفحه اول خود نوشته است:« منتخب اول تهران بلافاصله، پس از اعلام نتایج انتخابات هیات رییسه، ریاست مجلس را به سرلیست «امید» در قم تبریک گفت»!

الهه کولایی هم در یادداشتی با عنوان «هنر جذبی فراکسیون امید » در همین روزنامه نوشت: «وجود ١٠٣ رای به آقای دکتر عارف در انتخابات دیروز ریاست مجلس دهم ضرورتا نمیتواند به معنای تعداد اعضای فراکسیون امید باشد، زیرا کسانی که در دوره انتخابات در لیست امید قرار گرفتند و برنامههای انتخاباتی اصلاحطلبان و اعتدال گرایان را به مردم اعلام کردند و توانستند رای و اعتماد آنها را کسب کنند، میتوانند همچنان در دایره گسترده و اثربخش فراکسیون امید به شمار آیند و تعداد اعضای این فراکسیون را بیش از آنچه دیروز به نظر میرسید گسترش دهند. حقیقت امر این است که مجلس تنها ریاست آن نیست و اصلاحطلبان برای مجلس برنامههای مهمی را در دستور کار دارند. این رویکرد جذبی، هنری است که فراکسیون امید باید برای مطالبات و خواستههای مردم با تمرکز بر مصالح عمومی و منافع جمعی به فعلیت یافتن آن کمک کند. در واقع نتایج رأیگیری دیروز در مجلس نشان داد که ما بیش از پیش نیازمند تقویت گرایشهای واقعگرایانه در مورد ساز و کارهای شکلگیری قدرت در کشور و حتی در خارج از کشور هستیم. نتیجه آرای دیروز نشان داد که باید از سادهسازی مسائل پیچیده اجتماعی و سیاسی پرهیز کرد.».

روزنامه شرق نیز در گزارشی با عنوان «راه تعامل باز است» نوشت: «بسیاری از اصولگرایان تندرو پیروزی علی لاریجانی را شکست اصلاحطلبان تلقی کردند، در حالی که بسیاری از فعالان اصلاحطلب از ابتدا قائل به دوقطبی عارف و لاریجانی نبودند و حالا هم با پیروزی لاریجانی نباید از آن چه رخ داده نگران بود، زیرا که از ابتدا بنا بر رقابت بود تا تکلیف و وزن نیروهای سیاسی در مجلس روشن شود و آن چه امروز به دست آمده میتواند نقشه راه تعاملات بعدی در صحن مجلس باشد؛ این چکیده سخنان فعالان اصلاحطلب است.»

در مجموع به نظر می رسد که عدم انتخاب عارف به نوعی وزن اصلاح طلبان در مجلس را نشان داد اما نشستن او بر کرسی ریاست هم می توانست هزینه های زیادی را برای نمایندگان تازه نفس لیست امید و همچنین جریان اصلاح طلبی ایجاد کند. شکست عارف در رسیدن به ریاست مجلس امری واضح است اما در این که این موضوع را شکستی تمام عیار برای اصلاح طلبان و یک پیروزی بزرگ برای اصولگرایان (داخل و خارج مجلس) بدانیم نیز باید تردید کرد. عارف نشان داد که در مسیر بازسازی جریان اصلاح طلبی در ساختار رسمی نظام، نباید شتاب داشت. در عین حال مشخص شد که در بدبینانه ترین حالت، حامیان دولت و گفتمان اصلاحات در مجلس دهم بین ۱۰۰ تا ۱۱۰ نماینده دارند که می توانند برای پیشبرد برنامه های خود روی آنها حساب ویژه ای داشته باشند. هرچند در میدان سیال و غیر قابل پیش بینی سیاست ایران نیز روی همین نکته به ظاهر بدیهی نیز نمی توان تکیه کرد. به نظر می رسد فارغ از تعابیر مختلف شکست و پیروزی، آنچه مسئله اصلی است و می بایست مورد توجه و پیگیری نمایندگان قرار بگیرد بالا بردن مطلوبیت وکارایی مجلس در شرایط فعلی است. نکته ای که در پیام مقام معظم رهبری نیز به روشنی بر آن تاکید شد.

پایگاه تحلیلی رصد

انتهای متن/

http://fna.ir/LTMVR7

دیدگاه ایرانی...