چکیده مقاله:
آیات متعددی از قرآن کریم بر مرجعیت علمی اهلبیت(ع) دلالت میکند. برخی از آیات به طور روشن و با دلالت مطابقی و برخی دیگر با دلالت التزامی چنین دلالتی دارند از جمله آیاتی که به صراحت مرجعیت علمی اهلبیت(ع) را بیان کرده آیهٔ 43 سورهٔ نحل است که در سورهٔ انبیا آیهٔ 7 با تفاوت اندکی تکرار شده است. خداوند متعال میفرماید: «وَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِى إِلَیهْمْ فَسْألُواْ أَهْلَ الذِّکْرِ إِن کُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ». در این مقاله پس از بررسی مفاهیم کلیدی، دیدگاههای مختلف دربارهٔ مصداق اهل ذکر بررسی شده است. ابتدا دیدگاهی که بر اساس سیاق آیات، اهل ذکر را اهل کتاب میداند مطرح شده و اشکالات آن بیان گردیده و سپس محذور دیدگاهی که آیه را از جهت سائل، مسئول و مسئولعنه عام میداند روشن شده است. و در پایان دیدگاه کسانی که از فریقین با تکیه بر روایات، مصداق اهل ذکر را اهلبیت(ع) میدانند تییین شده و روایاتی که در منابع فریقین در این باره آمده بررسی شده است.
نویسندگان:
حسین عبدالمحمدی ,قاسم اسلامی
دو فصلنامه مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث - شماره 4,دوره سوم بهار و تابستان 1394.
برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.
http://fna.ir/J5HBQR
دیدگاه ایرانی...
ما را در سایت دیدگاه ایرانی دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان
بازدید: 124
تاريخ: چهارشنبه
12 خرداد
1395 ساعت: 12:06