بررسی تاثیر دانش بر رشد اقتصادی استانهای ایران

چکیده

نقش و اهمیت دانش در رشــد اقتصــادی از نیمه دوم قرن بیســتم مورد توجه قرار گفت. از دهه ی 1980 دانش به عنوان متغیری درون زا و تعیین کننده وارد تابع تولید شـد و با اهمیت یافتن نقش دانش، نوآوری و فناوری های نوین مطالعات گسـتردهای برای بررسـی نقش و تاثیر این متغیرها بر رشـد اقتصـادی هم در سـطح ملی و هم منطقه ای )مناطق واقع در مرزهای ملی( انجام شد. پژوهشگران اقتصادی تلاش کردند ناموزونی در رشد اقتصادی مناطق را براساس تفاوت در میزان بهره آنها از دانش و نوآوری توضیح دهند. در ایران نیز با تولید و انتشار حسابهای اقتصادی استانها از سال 1379، مسیر این مطالعات هموار شد و زمینه برای بررسی نقش و تاثیر دانش و نوآوری در رشد اقتصادی استان های مختلف و از این رهیافت تفاوت آنها در رشد اقتصادی فراهم شد. در این مقاله اثر متغیرهای دانش(شامل نیروی کار متخصص، کارکنان تحقیق و توسعه و ارزش افزوده بخش های دارای فناوری بالا) در کنار دو متغیر سنتی نیروی کار و سرمایه بر رشد اقتصادی استانهای کشور طی دوره 1379 تا 1390 بررسی شده و مدل رشد اقتصادی با رهیافت حسابداری رشد تخمین زده شده است. نتایج تخمین مدل به روش اثرات تصادفی نشان میدهد که نرخ رشد نیروی کار متخصص با ضریبی برابر 2/05 بیشترین اثر را بر رشد اقتصادی استانهای کشور در اختیار داشته است. پس از آن، نرخ رشد سرمایه سرانه با ضریبی برابر با 0/89 و نرخ رشد ارزش افزوده صنایع با فناوری بالا و متوسط (به ازای هر نفر شاغل) با ضریبی برابر با 0/19 قرار دارند.

نویسندگان:

حجت الله میرزایی: دانشجوی دکترای دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی

علی اصغر بانوئی: استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی

پژوهشنامه اقتصادی - دوره 15، شماره 3، پاییز 1394.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.