واکاوی راهبرد نظامی در نهجالبلاغه

چکیده

راهبرد نظامی، مجموعهای از فنون، هنرها و سیاستهای هر کشور در بهکارگیری نیروهای مسلح برای دستیابی به اهداف سیاسی و ملی است. فارِق راهبرد نظامی کشورها، اهداف راهبردی آنهاست که با توجه به تفاوتهای بینشی، ایدئولوژیکی، اخلاقی و .... سیاستمداران، از هم متمایز میگردند. مقاله ی حاضر که از نظر هدف، بنیادی با ماهیتی کیفی است، کوششی جستارمحور در نهجالبلاغه بهمنظور یافتن مؤلفههای اساسیِ راهبرد نظامی در آن است. اهمیت تحقیق از آن روست که راهبرد نظامی بهعنوان اصلی اساسی در مدیریت نظامی، جایگاه ویژهای در نهجالبلاغه دارد. بر این اساس، انجام چنین تحقیقی پیرامون این منبع اسلامی ضروری ارزیابی گردیده، بهویژه آنکه خلأ پژوهشی در این زمینه مشهود است. نتائج تحقیق که به روش نظریهی بنیادی و گردآوری کتابخانهای حاصل گردیده، نشانگر آن است که مؤلفههایی چون تقبیح جنگ و صلحگرایی، حقطلبی و عدالتخواهی، فرهیختهپروری و امنیتبخشی، وحدتمداری و آرمانگرایی، استفاده از نیروی دشمن علیه دشمن (راهبرد معکوس) و ... از نهجالبلاغه بهدست میآید که مؤیّد فرضیه ی اصلی پژوهش مبنی بر وجود مؤلفه های راهبرد نظامی در نهج البلاغه است. راهبردی که رویکرد اصلی آن دفاعی است، لکن قابلیت تابندی و انعطاف لازم در شرایط مختلف رزمی و غیررزمی را دارا بوده و توانایی پاسخگویی به هر تهدید و تجاوز را خواهد داشت.

نویسندگان:

مصطفی دلشاد تهرانی, رضا جعفری

فصلنامه سیاست دفاعی - سال بیست و سوم، شماره 90، بهار 1394.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.