ریشه های حقوق شهروندی مذکور در قانون اساسی در شریعت اسلام

95/05/12 - 04:01

شماره: 13950508000280

چکیده

حقوقهای بشری، حقوقهای بنیادینی هستند که برای همگان محفوظ است. این حقوق مقوم ذات انسان یاند و غیرقابل سلب می باشند. اما حقوق شهروندی متفاوت از حقوق بشر، ناظر به حقوقی هستند که افراد جامعه، بخاطر وفاداری به سعادت جمعی شهروندان که در قالب حمایت از حاکمیتی مشروع می باشد، از آ نها بهره می برند و مبتنی بر تضییق و توسعه حقوقهای بشری می باشند. طبق این تعریف پذیرفته شده، هر نظام حقوقی با توجه به شرایط اعتقادی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، دینی، اقلیمی و محیطی و سایر عوامل، حقوقهای شهروندی را احصا کرده و قواعدِ نظام حقوق شهروندی مخصوص به خود را خواهد داشت. نظام های حقوق شهروندی را می توان با دو دسته؛ ابزارات و شاخص های ملی و بین المللی مورد سنجش و ارزیابی قرار داد. مسئله اصلی این است که آیا حقوق شهروندی با این دو دسته سازگاری دارد و یا خیر. ابزارات ملی شامل منابع حقوق اساسی و شاخص بین لمللی، همانا نظام بین الملل حقوق بشر می باشد. نظام حقوق شهروندی ایرانی نیز از این امر مستثنا نیست. فلذا در این پژوهش با اتخاذ روش توصیفی و تحلیلی سعی بر آن شده است که سازگاری و مشروعیت حقوق شهروندی مبتنی بر آزادی های حقوق نسل اول با بایسته های مردم سالاریِ دینی ایران و مهمترین منابع اختصاصی حقوق اساسی ایران که همانا قرآن و روایات می باشد، سنجیده شود تا مشخص گردد که حقوق های شهروندی ایرانی همچون دیگر نظام های داخلی در یک نسبیت فرهنگی همسو با ارزش های اسلامی خود می باشد تا نشان دهد در بخش تفاوت های شهروندی، هیچ دیده بان حقوق بشری و ناظر بین الملل نمی تواند معترض این نسبیت باشد.

نویسندگان:

خیراله پروین، علی اصغر فرجپور اصل مرندی

فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی - سال چهارم، شماره 8، بهار و تابستان 1394.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.

http://fna.ir/FMMKV5